آب میوه گریپ فروت به عنوان یک مکمل غذایی در درمان کمبود پتاسیم کاربرد دارد. پکتین موجود در آن عامل مؤثری در کاهش کلسترول خون و بهبود تدریجی عارضه سفت و سخت شدن عروق خونی است. سایر اثرات آن شامل القای تجمع گلبول های قرمز، کاهش هماتوکریت‏ها و اثرات احتمالی ضدسرطان است.یک یا نصف لیوان آب گریپ فروت می‏تواند به طور قابل ملاحظه‏ای موجب افزایش جذب و کاهش متابولیسم بسیاری از داروهای خوراکی متعارف شود. تداخل مابین آب گریپ فروت و برخی از داروها تحت عنوان "اثر آب گریپ فروت" نامیده می‏شود. در نتیجه این اثر، مقادیر بیشتری از داروهای تحت تأثیر قرار گرفته، وارد جریان خون شده و در نهایت اثرات درمانی و یا سمیت آنها افزایش می‏یابد.سازوکار اثر آب گریپ فروت احتمالاً ناشی از اثر یک یا چند ترکیب شیمیایی (به احتمال زیاد بیوفلاونوییدها و یا فورانوکومارینها) موجود در آن است که موجب مهار ایزوآنزیم هایسیتوکروم P450 به خصوص ایزوآنزیم 3A4 می‏شود. از این رو هر دارویی که به طور معمول توسط آنزیم مذکور متابولیزه می‏شود، ممکن است اثرات و یا سمیت آن در مصرف همزمان با گریپ فروت تشدید یابد.این مقاله مروری دارد بر مطالعات و کارآزمایی‏های بالینی داروهایی که اثرات آنها به واسطه آب گریپ فروت تشدید می‏شود. این داروها شامل بنزودیازپین‏ها، آنتی‏هیستامین‏ها، مسددهای کانال کلسیمی، استاتین‏های پایین آورنده کلسترول، مضعف‏های سیستم ایمنی و ... می‏باشند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: گریپ فروت، مشابه سبزیجات و مرکبات دیگر در فصول خاصی از سال رشد می کند. آب گریپ فروت دارای اثرات درمانی است. گریپ فروت دارای 80 تا 90 درصد آب است، اقتصادی ترین روش نگهداری، تبدیل آب گریپ فروت به فرم کنسانتره می باشد. در این مطالعه، اثر فرایند تغلیظ بر ویژگی های فیزیکوشیمیایی و خصوصیات رئولوژیکی کنسانتره گریپ فروت با چندین بریکس مختلف مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: گریپ فروت واریته دانکن از بازار داخلی تهیه شد. بعد از آبگیری، تغلیظ آب گریپ فروت تا رسیدن به چندین بریکس مختلف (5/9، 22، 5/34، 47 و 5/59) با دستگاه تبخیر کننده چرخشی تحت خلاء (دمای ° C60 و سرعت 60 دور بر دقیقه) انجام گرفت. مواد جامد محلول (° Brix)، pH، دانسیته، کدورت، پارامترهای رنگی و خصوصیات رئولوژیکی نمونه ها مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: pH آب گریپ فروت تازه 07/0± 77/2 (بریکس 5/9) بود که طی تغلیظ به 05/0± 26/2 (بریکس 5/59) کاهش (05/0>P) یافت. دانسیته و کدورت نمونه ها با پیشرفت فرایند تغلیظ و افزایش مواد جامد محلول افزایش معنی دار یافت (05/0>P). کدورت در نمونه بریکس 5/59 در مقایسه با بریکس 47 کاهش یافت که ناشی از تشکیل ترکیبات با وزن مولکول بالا در زمان طولانی حرارت دهی است. میزان روشنایی نمونه ها با فرایند تغلیظ، کاهش (05/0>P)، شاخص قرمزی (a*) افزایش و شاخص زردی (b*) نمونه ها نیز کاهش معنی دار (05/0>P) یافت. بررسی خصوصیات رئولوژیکی نمونه ها نشان داد که تمامی کنسانتره های گریپ فروت در محدود ه فرکانس 10-1/0 هرتز رفتار ژل گونه (G’ >G’ ’ ) داشته اند، به گونه ای که حتی در بریکس های پایین (بریکس 5/9) هم چنین رفتاری مشاهده شد. روند مدول کمپلکس یا نمونه ها با افزایش مواد جامد محلول افزایش یافت. در حقیقت، با افزایش بریکس کنسانتره ها، رفتار نمونه ها از حالت شبه ژل به سمت مایع پیش می رود که مهمترین دلیل این پارامتر می تواند ناشی از تخریب حرارتی پکتین طی فرایند تغلیظ کنسانتره ها باشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بالا، فرایند تغلیظ تأثیر معنی داری بر پارامترهای فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی آب گریپ فروت داشت. خصوصیات رئولوژیکی کنسانتره گریپ فروت با ویژگی ذرات موجود در کنسانتره های گریپ فروت در ارتباط است. در تحقیقات بعدی، ارتباط بین توزیع اندازه ذرات با خصوصیات رئولوژیکی کنسانتره ها پیشنهاد می گردد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج بالا، فرایند تغلیظ تأثیر معنی داری بر پارامترهای فیزیکوشیمیایی و رئولوژیکی آب گریپ فروت داشت. خصوصیات رئولوژیکی کنسانتره گریپ فروت با ویژگی ذرات موجود در کنسانتره های گریپ فروت در ارتباط اس

زمینه و هدف ژن CYP2E1 آنزیم های سیتوکروم P450 را رمزگذاری می کند که نقش مهمی در متابولیسم چربی های کبدی دارد. از طرفی گریپ فروت باعث کاهش لیپیدهای پلاسما در بدن می شود و داروهای گیاهی می تواند به عنوان یک استراتژی مهم درمان مطرح باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثر آب گریپ فروت بر بیان ژن CYP2E1 در موش های چاق مبتلا به کبد چرب می باشد. روش تحقیق این مطالعه تجربی بر روی 24 سر رت نر ویستار با وزن 20± 180 گرم انجام شد. رت ها به چهار گروه کنترل (فاقد تیمار)، گروه دریافت کننده رژیم غذایی پرچرب، گروه تیمار1 (رژیم پر کلسترول به همراه آب گریپ فروت 4 میلی لیتر بر کیلوگرم) و گروه تیمار 2 (رژیم پر کلسترول به همراه آب گریپ فروت 8 میلی لیتر بر کیلوگرم) تقسیم و به مدت 6 هفته مورد گاواژ قرار گرفتند و در نهایت بیان ژن CYP2E1 مورد بررسی قرار گرفت. تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام شد. یافته ها نتایج حاصل از بیان ژن CYP2E1 نشان داد که گریپ فروت با دوز 8 میلی لیتر/کیلوگرم می تواند باعث کاهش بیشتر بیان ژن CYP2E1 در رت های مبتلا به کبد چرب (38/0 ± 09/1) نسبت به دوز 4 میلی لیتر/کیلوگرم (24/0 ± 27/1) شود که این کاهش بیان از نظر آماری نسبت به گروه رژیم غذایی پر چرب (25/0 ± 61/3) معنادار است (003/0=P). نتیجه گیری نتایج این تحقیق نشان داد که آب میوه گریپ فروت به دلیل داشتن نارینجنین سبب کاهش بیان ژن CYP2E1 در رت های مبتلا به کبدچرب و بهبود این بیماری از طریق کاهش تجمع تری گلیسیرید در بافت کبد شود. آب میوه گریپ فروت می تواند به عنوان یک هدف درمانی در بیماری کبد چرب و چاقی مطرح باشد.

با توجه به شرایط مستعد تولید گریپ فروت در منطقه دزفول و صادرات آن در سال های اخیر به کشورهای همسایه به منظور گزینش پایه مناسب برای ارقام تجاری این محصول آزمایشی از سال 1370 تا 1380 در مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد انجام شد. این پژوهش با پیوند دو رقم گریپ فروت ’روبی رد‘ و ’مارش سیدلس‘ روی هشت پایه به نام های نارنگی ’کلئوپاترا‘، سیتروس آمبلی کارپا، نارنگی ’کینگ‘، سیتروس ولکامریانا، سوینگل سیتروملو، کاریزوسیترنج، نارنج و ترویرسیترنج در قالب طرح آماری بلوک های کامل تصادفی به روش کرت های خرد شده که در آن ارقام گریپ فروت در کرت های اصلی و ارقام پایه در کرت های فرعی قرار گرفتند اجرا شد. ارزیابی عملکرد تیمارهای آزمایشی پس از شروع باروری اقتصادی درختان از سال پنجم آزمایش به بعد هر ساله مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده از تجزیه واریانس مرکب در سال دهم آزمایش نشان داد که بین پایه های مورد آزمایش تفاوت عملکرد معنی داری در سطح %1 وجود داشت و در این میان پایه های سیتروس ولکامریانا و کاریزوسیترنج از سایر پایه ها برتر بودند، به طوری که عملکرد گریپ فروت ’روبی رد‘ پیوند شده با این پایه ها برابر 18211.57 و 16459.28 کیلوگرم میوه در هکتار بوده و به ترتیب %111.82 و %91.44 افزایش عملکرد نسبت به پایه نارنج داشته اند، همچنین پایه سیتروس ولکامریانا با گریپ فروت ’مارش سیدلس‘ با عملکردی برابر 15006.9 کیلوگرم میوه در هکتار به میزان %43.83 و پایه کاریزوسیترنج با این رقم با تولید 11793.92 کیلوگرم میوه در هکتار به میزان %13.04 از نارنج برتر بود.    

مقدمه: هدف از این پژوهش بررسی نوع و میزان ترکیبات فنولیک موجود در هسته گریپ فروت به عنوان منبع ترکیبات آنتی اکسیدانی طبیعی و همچنین تعیین میزان فعالیت آنتی اکسیدانی ترکیبات استخراج شده در روغن ماهی کیلکا بود.مواد و روش ها: در این پژوهش ترکیبات فنولیک آزاد و متصل هسته گریپ فروت طی دو مرحله استخراج متانولی و هیدرولیز قلیایی جداسازی شده و نوع و میزان این ترکیبات به روش HPLC تعیین گردید. اثرات آنتی اکسیدانی غلظت های مختلف عصاره هسته گریپ فروت در مقایسه با نمونه شاهد و آنتی اکسیدان مصنوعی TBHQ و با ارزیابی شاخص های پراکسید، تیوباربتیوریک اسید (TBA) و آزمون رنسیمت در روغن ماهی کیلکا مورد بررسی قرار گرفت.یافته ها: میزان کل ترکیبات فنولیک موجود در هسته گریپ فروت 485 ppm تعیین شد. اسیدهای فنولیک شامل کوماریک، فرولیک، کافئیک، سیناپیک اسید و فلاونوئیدها بویژه دو فلاوانون لوتئولین و نارینجین به عنوان ترکیبات فنولیک اصلی، با روش HPLC در هسته گریپ فروت شناسایی شدند. با افزایش غلظت عصاره هسته گریپ فروت درصد فعالیت آنتی اکسیدانی افزایش یافت. غلظت 2000 ppm عصاره هسته گریپ فروت بالاترین درصد فعالیت آنتی اکسیدانی و بهترین اثر را در جلوگیری از افزایش شاخص پراکسید و اثری بمراتب بهتر از آنتی اکسیدان مصنوعی (100 ppm) TBHQ در روغن ماهی از خود نشان داد. دمای بالای رنسیمت باعث بروز اثرات پرواکسیدانی عصاره هسته گریپ فروت و کاهش زمان پایداری گردید.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این بررسی عصاره هسته گریپ فروت یک آنتی اکسیدان طبیعی مناسب و جایگزین خوبی برای TBHQ جهت پایدارسازی و حفظ کیفیت روغن ماهی در دماهای پایین می باشد. این عصاره برای روغن هایی که به مدت طولانی در دمای اتاق نگهداری می شوند به عنوان جایگزین مناسب آنتی اکسیدان های مصنوعی توصیه می گردد.

مقدمه: IL18 عضوی از خانواده سایتوکاین است و تنظیم کننده مهم واکنش های التهابی است. با توجه به عوارض شدید و برگشت ناپذیر این بیماری در مراحل پیشرفته، درمان به موقع به ویژه با داروهای گیاهی می تواند به عنوان یک راهکار مهم مطرح باشد؛ بنابراین، هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر عصاره گریپ فروت بر بیان ژن IL18 در موش های مبتلا به کبد چرب است. مواد و روش ها: در این مطالعه، 24 سر رت نر نژاد ویستار با وزن های 20±, 180 گرم، به چهار گروه (کنترل مثبت، کنترل منفی، تیمار اول و تیمار دوم) تقسیم گردیدند. به دو گروه تیمار به ترتیب عصاره گریپ فروت 4 و 8 میلی لیتر بر کیلوگرم، به مدت 5 هفته به صورت گاواژ داده شد. در پایان، رت ها با کلروفورم بیهوش گردیدند و پس از تشریح، بافت کبد و نمونه خون رت ها جمع آوری شد؛ سپس استخراج RNA و سنتز cDNA با استفاده از کیت های مربوطه مطابق پروتکل انجام گردید و درنهایت، بیان ژن اینترلوکین 18 با استفاده از تکنیک RT-PCR (Real time) انجام و آنالیزهای مربوطه صورت گرفت. یافته ها: نتایج تحقیق حاضر بیانگر آن بود که عصاره گریپ فروت با دوز ml/kg 8 می تواند باعث کاهش بیشتر بیان ژن IL18 نسبت به دوز ml/kg 4 در رت های مبتلا به کبد چرب شود. این کاهش بیان از نظر آماری، نسبت به گروه بیمار معنادار بود (05/0>P). نتایج تست های بیوشیمیایی بهبود کبد در رت های تیمارشده با دوز ml/kg 8 را تایید کرد. بحث و نتیجه گیری: به نظر می رسد آب میوه گریپ فروت به علت داشتن نارینجین، سبب کاهش علایم مختلف التهاب از طریق کاهش بیان ژن IL18 در رت های مبتلا به کبد چرب شود که می تواند به عنوان یک هدف درمانی در بیماری کبد چرب مطرح باشد.

مصرف فیبر های رژیمی مزایایی سلامتی بخش از قبیل کاهش خطر بیماری های عروق کرونر قلب، سرطان و دیابت را ارئه می دهد. از این رو توجه زیادی از سوی دانشمندان و صنعت غذا دریافت کرده است. در این مطالعه اثر فیبر گریپ فروت در سه سطح 25/0، 5/0 و 1 درصد به عنوان جایگزین آردگندم بر ویژگی های کیفی کلوچه به منظور تولید کلوچه فراسودمند با میزان کالری کمتر مورد بررسی قرار گرفت. لذا تاثیر فیبر گریپ فروت بر خصوصیات شیمیایی کلوچه شامل، pH، رطوبت، خاکستر، چربی، پروتئین و کربوهیدرات مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد میزان فیبر کل در گریپ فروت 66/29 درصد بود. افزایش میزان فبیر از 25/0 درصد به 1 درصد سبب افزایش معنی داری (05/0>p) در رطوبت، خاکستر و کربوهیدرات کلوچه نسبت به نمونه شاهد شد. در حالیکه کاهش معنی داری در میزان چربی، پروتئین و pH نسبت به نمونه شاهد مشاهده گردید. همچنین فیبر گریپ فروت در سطح 1 درصد سبب بهبود خصوصیات حسی کلوچه شامل شکل، ویژگی پوسته و مغز نان، پوکی و تخلخل، سفتی و نرمی قابلیت جویدن، طعم و بو شد.

در این پژوهش تاثیر سرعت­های مختلف هموژنیزاسیون (10000، 15000 و 20000 دور بر دقیقه) بر ویژگی­های ساختاری، رئولوژیکی و خاصیت آنتی اکسیدانی اسانس پوست گریپ فروت نانوریز پوشانی شده در دیواره صمغ آلژینات مورد بررسی قرار گرفت. افزایش سرعت هموژنیزاسیون منجر به کاهش اندازه ذرات (از 0/264 تا 9/226 نانومتر) و شاخص پراکندگی ذرات نانوامولسیون (از 32/0تا 19/0) شد. تمام نانوامولسیون­ها پتانسیل زتای منفی (6/23- تا 65/21- میلی ولت) داشتند. راندمان نانوریزپوشانی اسانس با افزایش سرعت هموژنیزاسیون از 92/83 تا 76/78 درصد کاهش یافت. نانوامولسیون اسانس در دمای C4º به مدت 5 روز پایداری کامل داشت. در دمای C25º با گذشت زمان، پایداری نانوامولسیون کاهش یافت و بیشترین پایداری مربوط به نانوامولسیون­های تهیه شده با سرعت 15000 دور بر دقیقه بود که پتانسیل زتای کوچکتری داشت. نتایج مربوط به طیف بینی فروسرخ  تبدیل فوریه و گرماسنجی روبشی تفاضلی نشان دهنده احاطه شدن اسانس توسط آلژینات بود. نانوامولسیون­های تولید شده دارای فعالیت آنتی اکسیدانی بودند و با افزایش غلظت نانوامولسیون میزان مهار رادیکال آزاد DPPH افزایش یافت. بیشترین فعالیت آنتی اکسیدانی مربوط به نانوامولسیون تهیه شده در سرعت 10000 دور بر دقیقه بود. تمامی نانوامولسیون­ها رفتار رقیق شونده با برش نشان دادند. مدل­های هرشل بالکلی و پاورلا دارای R2  بالاتری نسبت به سایر مدل­های برازش شده بودند. هموژنیزاسیون بر روی مقدار kp و kH  تقریبا بی اثر بوده است. نتایج این تحقیق استفاده از سرعت 15000 دور بر دقیقه را برای تولید نانوامولسیون اسانس پوست گریپ فروت در دیواره صمغ آلژینات مناسب معرفی می­نماید.